Çukurlar açılıyordu bilinmeden boyları hiç önemli olmazcasına
Yaşanan olgu dergahlarında düşünceleri satıyorlardı sepet sepet
Taş oluyorlardı iskemle üstünde oturup söz olmayana yoğur diye
Taşınıyorlardı hatıralarını susturup sözsüz zamanın kilimi olurcasına
Uyku onların divan sofusu olurcasına sımsıkı sarılıp tatlı son oluyorlardı
Takatsizdiler önceleri kalkıp ikrar edemeyen bir düşüncesiz duvardılar lakin
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta