Yaşamın içinde insan insanın içinde bir sürü şey
Tahammülsüz bir sınırmış gibi görünürdü bazen
Yanıldığımı sonra sonra fark etmiştim ama nafileydi
Düşünüyorken sormamıştım nasıl bir fikirsizlik olmadığını
Sarmıştım dimağımın içindeki sarmalları birer birer
Kaybolurcasına hareketsizdi yaşamım bir o kadarda şirindi
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta