Parmak ucunda sesiz gel acısız olsun ölüm.
Kırık dallara takılı hayallerim güneş yüzü görmedim.
İki değirmen taşı arasında öğütülüp durdum.
Rüzgarla uçtu mendilime bağlıydı umudum.
Ne çok isterdim bilebilmek ama bilemedim.
Çar çur edildi emeğim ah bir olup körle topal.
Yıkıldı kurduğumu tüm binalar boş kaldı ellerim.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta