Hasta denizlerin pasaklı kıyılarında
İhtiyar ağaçlar vardı
Dalgın nehirlerin durgun bakışlarında
Yorgun akşam şarkıları
Hüzünlü sarhoş dillerinden dökülüyordu
Kel tepeler ve sağır dağlar
Uçsuz bucaksız sandıkları bu denize
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta