Eskiyor zaman bile,
yalnız anılar çocuk kaldı.
Yüzünde çizgilerin nâhoş tasası düşünce şakaklarının sancılarına.
Hangi şarkıyı söylesen,alır götürür pişmanlıklarının gölge topraklarına.
Ora da bir kabristan sessizliği,
Sensizlik,
tüm notaları çağırır kulaklarına.
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta