Eskiyor zaman bile,
yalnız anılar çocuk kaldı.
Yüzünde çizgilerin nâhoş tasası düşünce şakaklarının sancılarına.
Hangi şarkıyı söylesen,alır götürür pişmanlıklarının gölge topraklarına.
Ora da bir kabristan sessizliği,
Sensizlik,
tüm notaları çağırır kulaklarına.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta