Karanlık dolu gecenin, ardındaki sabahtık biz,
Dostu düşmanı bilenin, gönlündeki tamahtık biz.
Yıldızlardan kopup gelen, ışık veren çizgilerle,
Doğruluğun ve güvenin, yoğrulduğu dergâhtık biz.
1990- İSTANBUL
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta