Hayat sarp vadilerde coşkuyla akan dere.
Uzanır zirvelerden dalgalı denizlere.
Doğar eteklerinden dumanlı yaylaların,
Çıkar yalçın dağlardan deryalara sefere.
Bulanır pak suları her yağmurun ardından,
Her bahar mevsiminde teslim olur sellere.
Durdurulur barajlar, bentlerle her boğazda;
Nice dar geçitlerde takılır engellere.
Düşer uçurumlara nice çağlayanlardan,
Savrulur bağrındaki kayalar yerden yere.
Ne zaman ovalara çıktıysa vadilerden,
Yardılar yüreğini, ettiler yara bere.
Kaybetti coşkusunu nice bataklıklarda,
Bıraktı göğsündeki dağları düzlüklere.
Gün oldu hayat verdi yemyeşil ovalara,
Gün oldu neşe saçtı masmavi sahillere.
Nice köpüklü sular geçti bu vadilerden,
Nicesi aktı gitti hiç dönmemek üzere...
Şubat 2013
İlyas MemişKayıt Tarihi : 24.04.2020 15:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!