Hayat sarp vadilerde coşup taşan bir dere.
Akar yalçın dağlardan dalgalı denizlere.
Doğar eteklerinden dumanlı yaylaların,
Uzanır zirvelerden deryalara sefere.
Bulanır pak suları her yağmurun ardından,
Her bahar mevsiminde teslim olur sellere.
Durdurulur barajlar, bentlerle her boğazda;
Nice dar geçitlerde takılır engellere.
Düşer uçurumlara nice çağlayanlardan,
Savrulur bağrındaki kayalar yerden yere.
Ne zaman ovalara çıkarsa vadilerden,
Yararlar yüreğini ederler yara bere.
Kaybeder coşkusunu nice bataklıklarda,
Bırakır göğsündeki dağları düzlüklere.
Gün olur hayat verir yemyeşil ovalara,
Gün olur neşe saçar masmavi sahillere.
Nice köpüklü sular geçer bu vadilerden,
Nicesi akar gider hiç dönmemek üzere...
Şubat 2013
İlyas MemişKayıt Tarihi : 24.4.2020 15:55:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!