Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Asırlar vardır kim bilir böyle akarsın,
Taşını toprağını bir birine katarsın.
Bir kıyına yığılmış ıslah için toprak,
Suyundan mahrum ağaçlar, sararmış yaprak.
Eğreti otu, ısırgan otu kıyında,
Küçük gölcüklerde hayat çakıl taşında.
çok nefis bir şiir. kutlarım. 10 puan+ antolojime kayıt ettim. sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta