Kaç gece geçtı bilmiyorum acıyla
Sabir en buyuk arkadas oldu bana
Yalnizligin hançer gibi saplandıği anlarda
Sığındım yalnızların tek Dostu olan Güzeller Güzeli Mevlama
Umutla duayla yasadım aslında
Bazen de gözyaşlarima hakim olamadım gecenin koynunda
Biraktım onları sonsuzluğa
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta