Kalmak bazen kalabalığın en ücra unutulmuşluğunda.. Ve bazen tutunmak bir yalnızlığa ya da yalnızlıkta yine bir aşka, yeni bir aşka tutulmak kendi karmaşık kalabalığında..
Sağ çıkmak zor olur durulganlık mevsimlerinde. Onlarda iken tutunmak zor gelir hayata. Kendi bilmecesinin cevabı bile olamaz zaman zaman insan.. İnsan insana ağır gelir ya hani; insan asıl kendine ağır kalır hayatta. Hele de bir aşkta..
İsimsiz, sorgusuz bir aşkın solgun mısraları
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara
Devamını Oku
Tümcelerimde boğulan
Surların ihtilal geceleri
Göz kırpıyor Mezopotamya'nın ıslak güneşine
Sırtımda yüzyıldan kalma yanıklara




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta