Depremzede Genç Şiiri - Uğur Musab Şahin

Depremzede, genç yetim bir çocuk,
Ağzı bağlı çuvalları, sırtında taşıyor.
Kendinden ağır yükü, eve yolculuk,
Çöpleri karıştırıp, plastik topluyor..

Yükünün altında, kaybolmuş beden.
Sırtında koca çuvalla, çakıldı yola.
Doğruldu kalktı yerden o sıska ten,
Çöpten bir bez bağladı, kanlı koluna..

Akşamın alaca karanlığı, hava soğuk,
Zaten öksürük belası musallattı ona,
Ama anlından ter akıyordu oluk oluk.
“Aç değilim” diyordu, yolda sorana.

Köprü altında terk edilmiş barakada,
Varoşlar mahallesinin, en ücra köşesi.
İndirdi yavaşça çuvalı, dayadı duvara,
Onun gibi kimsesiz, üç dostu neşesi..

O da diğerleri gibi, yorgun bitkindi.
Büzülüp yattı diğer çocukların yanına.
Uykuya daldı, rüyasında uzaklara gitti,
Rüyalarda kavuşurdu, anne babasına…
2026