Gecenin mağrur karanlığında
Uyuyordu insanlar
Ve sonra
Çığlık çığlığa kalkıştılar ayağa
Koşuşuyordu insanlar
Savruluyordu duvarlar bir tarafa
Ve bebekler ağlıyorlardı
Küçük heyecanlara paydos
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak
Devamını Oku
Çünkü rüzgarla aynı yaşdayım
Çünkü güneş kardeşim
Bir ırmakla şevişmekteyim
Bana artık dingin olmak




yaşamayan bilmez...saygılarımla...
'' depremden üç yıl sonra Adapazar ına gitmiştim...
yeni yeni izler silinmeye başlamıştı...
çarşıya çıktım...
etrafımda tekerlekli sandelye içinde insanlar vardı ...
allah allah dedim bu şehirde ne kadar bedensel engelli var ...
niye acaba ...
bir den depremi hatırladım ...
sebep oydu...
ölenler ölmüş, kalanların ruhları ve bedenleri
yaşadıkları sürece depremin izlerini taşıyacaktı...
umalımda tekrarlamasın böylesi felaketler...
sevgiler...
'Yasayan bilir iste o an zaman durmustur gücalmak icin gözler ararsin bakislarda ki korkulara sarilirsin yardim imkansizdir bir tek yaradana siginirsin.....beni aglattin yüregi güzel insan cok güzel anlatim kutlarim..'
aslında doğanın bir mücizesi ama insan eli değince bir felaket oluyor...tebrikler...''
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta