Altı şubat gecesi yıl iki bin yirmi üç
Bir felaket yaşandı anlatılması çok güç
Uykudan uyandırdı herkesi korkunç bir ses
Şiddetli bir sarsıntı cehennemden bir nefes
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Amin... Yaşadım o kıyameti... Kaleminiz yaktı ciğerimi bir kez daha. Emeğinize sağlık saygıdeğer Üstadım. Selam ve saygılarımla
Çok teşekkür ederim. Allah bir daha göstermesin. Sizin gibi değerli insanların acılarımızı hissetmesi ve paylaşması bize güç veriyor. Sağolun. İyiki varsınız.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta