Yatıyorum gecenin bir vakti, soğuk kışın ayazında
Enkaz altında ezilmiş bedenim, uzuvlarım ve umutlarım
Beklemekteyim biçare, aç, susuz nefesim daralıyor
Tutamıyorum kendimi ancak katlanmak zorundayım
Medet bekler iken bizden önce öldü insanlık
İnsanlar ne güne duruyor nerede bu insanlık?
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Beğenmenize sevindim. Paylaşırken bunları birilerinin okuyacağını bile düşünmüyordum aslında. Sizin yorumunuzu burada görünce şaşırdım ve çok sevindim.
Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Beğenmenize sevindim. Paylaşırken bunları birilerinin okuyacağını bile düşünmüyordum aslında. Sizin yorumunuzu burada görünce şaşırdım ve çok sevindim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta