Şubat soğuğunda dondu ellerim,
bir sarsıntıyla çözüldü dizlerim.
Sesini, sızını duyuyorum kardeşim,
oyy… çaresizim uzaklarda.
Sen aç, sen susuz,
sen barınaksız, sen darda;
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Gözler okuyadursun da, yürek cızz etmeden durmaz ki...
Vee susma vakti...
Kalemdaşıma saygı ile
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta