Bilmezdim hayatın siyahi renklerini.
Gök kubbe üzerime çöktü
Yer altımdan kayıp gitti
Aldı götürdü sevdiklerimi...
Bir beni unuttu kocaman yarık...
Oysa ben kalmayı hiç istememiştim...
Sevmediğim bir dünyanın kahrını çekmek neyime?
Geleceğe dair ümit beslemediğimi bilmiyormuy du
O kocaman yarık? ...
Tahammül sınırımı çoktan aşmış yaşanmışlıklarım
Köhne sokaklarım,her yanı çatlak menzilim.
Depremler asıl benim içimdeydi
Kocaman yarık beni unutup gitti.
Başbaşa bıraktı beni siyahi renklerle....
Necla Arpa gülaçar
27 Ekim VAN
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta