İç içe girmiş gökkuşağında, saç örgüsü renkler.
Halatı kopmuş gemi gibi, sallanıyor avizeler.
Derin uykudayken, altımdan çekiliverdi yatak
Başımın üstüne yağdı, ayağım altında toprak.
Kar gibi savruldu ahali, dizgini kopmuş attan
Kızıl bir ışık süzmesinin, farkı yoktu şafaktan
Ve kayboldu gözümün feri, sönüverdi ışıklar.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta