Bir densiz gelir yüreğini yakar.
Yüreğin kül bahçesine bürünür.
Sonra başkası gelir ve nefesiyle,
Bu yangını kalbinde söndürür.
Kül bahçesine yeni güller diker,
Yine gül bahçesine döndürür.
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta