Bilmez kimse nasıl bilsin saklamışsın.
Dehlizlerde, karanlık kuytu köşelerde.
İçinde olanları saklamışsın, tebessümünle.
Kahkahaların yankılanmış seslerinle birlikte.
Yürürsün hınca hınç sokaklarda, anlayamazlar.
Bakan olsa, saklı öfkeyle karışık duyguyu.
Bir ihtimal görebilir hissedebilir sanma.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta