Denizin içine baktım uzunca bir süre,
Sonra o da benim içeme baktı, ürktüm…
O engin denizlerin vakarı, derin sükûtundaki heybet
içinde kaybettim kendimi.
Ele geçirdi benliğimi.
Sessizliğinde ağır, öfkesinde dalgalı ve yıkıcı…
Ruhum maviliğinde bütünleşti,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta