Kendiyle konuşmayan delidir,
Başını alıp gövdesinden ayrılmayan ölü…
Yolda kendimle konuşurken gördün de yaftaladın mı beni?
Kördün de görmedin, dünya uluslarına seslendiğim o günü,
Göremedin dalgaların üstünden uçup kavuştuğum dağları.
Sesim kâinata dağılır benim, sen duymadın.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta