Kendiyle konuşmayan delidir,
Başını alıp gövdesinden ayrılmayan ölü…
Yolda kendimle konuşurken gördün de yaftaladın mı beni?
Kördün de görmedin, dünya uluslarına seslendiğim o günü,
Göremedin dalgaların üstünden uçup kavuştuğum dağları.
Sesim kâinata dağılır benim, sen duymadın.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta