Prozac en hassas hücremden vuruyor. İçinde sen inliyorsun; hoşuma gidiyorsun. Beyaz vücudun bir nezlenin mendili gibi. Islaksın ve nihayet eriyorsun. En gizli sırların defterini buluyorum. Sevdiklerini yazıyorsun göz ucunla. Yokum. Yerine kaybediyorum defteri. Çığlık atıyorsun. Sen kayıp bir denizkızısın ve farkında mısın? Ölüyorsun.
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta