Aralandı gönül; içinde muammalar ve de hüzün
Ruhumda firari erguvanlar; biraz deli, biraz sarhoş
Aşk dediğin ne bir tatlı söz ne de güzel yüzün
Denizler bile dalgasına vururken kıyıya
Anlamadım! beni yaralayan o umutlu gülüşün...
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta