İncinmiş ufukların ötesinde yaşıyorum
Uzadı gölgeler yer gök seninle yıkanıyor
Küflü duvarların ardında umutla direnirken
İpekten güvercinler musallada yatıyor
Bir muamma artık seninle birlikteliğimiz
Deprem sonrası yıkıntılar var aramızda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta