O, uçsuz bucaksız, zirvesi karlı,
Anadolu bozkırlarında denizi olmayan bir kentte doğmuştu.
Bir fırtınaya tutulmuş, ışıltılı bir şehirde bulmuştu kendini,
Doğduğu bereketli topraklarda,
Hoyrat rüzgarlara boyun eğen hüzünlü başakları,
Yüzünden kan fışkıran, yalın ayaklı, yoksul köylü çocukları hiç görmemişti,
Belki de göremeyecekti bir daha...
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




tebrik ederim. gerçekler her zaman acı. dile getirilişi önemli. sosyal bir yaraya güzel demek içimden gelmiyor. eline sağlık.
Güzel bir anlatim ve gerceklerin aynasi...Kac deniz ve ne cok firtinalarla cevrili kentler...
Güzel bir öykü ya da karakter portresi olabilir. Ama şiir, fazla kalabalığı kaldırmaz.
Çok anlamlı..kutlarım.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta