Denizi Kıskanır Martılar Şiiri - Filiz B ...

Denizi kıskanır martılar.
Enginliğini,
Maviliğini
Rüzgârla sevişmesini,
Bazen dinginliğini
Bazen savrukluğunu,
Çırpınmaz kendisi
Çabalamaz
Öylesine salınır salınır da
Bütün şahikasını yaşar akşamın
Laciverte çalar karanlığında…

Denizi kıskanır martılar
Yakamozları görünce...
Aynası da gökyüzüdür bilir
Simitler denize atılır koparılıp koparılıp
Onlar yetişene kadar ıslanır ıslanır da
Derinlere iner.

Açlığını deniz geçiştirir
Ona da muhtaçtır aslında bilir

Denizi kıskanır martılar
Deniz fenerleri denize âşıktır
İnsanlar denize sevdalı
Dalgası melodisidir
denize hayrandır vapurlar

Pervaneler gibi dolaşır martılar
İçten içe aldatılmayı
Hazmedemezler aslında
Rüzgârla işvesini
Geceleri de deniz feneri ile sohbetini
Gündüzleri insanla oynaşmasını
Yediremez kendine

Denizi kıskanır martılar
Aşkındandır, aşk'tandır.
O bağırışlar, çağırışlar.
Paylaşmak istemez sevgisini
Kim ister ki?