unut denilen bir aşk mıdır
insan unutabilir mi bu kadar kolay
farzet ki ben
silebilirmiyim herşeyi
henüz tükenmemişken
gözlerim
bu satırlar sana
bu sefer kendimle savaşacak değilim
nasıl akarsan ak gözyaşım
zaten istesemde sana
mani olamayacağım bu defa
20 eylül 19.00 da
kalbi durdu
komadaydı
yarım saat dayandı
yorgun kalbi
heybetli cüssesini taşıyamadı
anlamak sevgilim
anlamak insanları
yaptıkları savaşları
sefaleti açlığı
şu köhne dünyayı
anlamaktansa
mecburum sana bir nefes gibi
zincirliyim sana mahkumlar gibi
aşığım sana deliler gibi
yokluğun tüketir beni
seni içime hapsediyorum
güneş saklanmaya hazırlanırken
eve döndüm yine
soyunup geceyi giyindim
hayalini beklemeye başladım
hiç çekinmem
seni sensizde yaşarım
sevgilim işte eylül
yazın son aşkı
kavurucu sıcaklardan sonra
dışarda ıpılık hava
nede özlemişiz sonbaharı dimi
ne yaptın bana böyle
her uyandığımda gözlerim seni arıyor
her adımımda ayaklarım
çekine çekine sana geliyorsa
her sözüm adınla başlayıp
adınla bitiyorsa
unut söylenen bütün yalanları
boş ver dünyayı
dünya kötülerin
hepsini öldürmek var aslında
iş birazda adolf olabilmekte
önce çinlilerden başlardık
kanmışım sana
çocuklar gibi bağlanmışım
seveceğini sanmıştım
yanılmışım
halbuki kocaman bir yalanmışsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!