Denize Güzelleme Şiiri - Ersin Kurt

Kanım sıcak olsa da
Kâinata ısınamadım
Bin insana değişmem
Bir planktonu
İçimdeki boşluğa sonsuz resif sığar.

Bu tek taraflı bir sırdaşlık biliyorum
Fakat boşuna yanaşmıyorum kıyılarına
Ancak sana satabilirim iç sıkıntımı.
Hiçbir şeye heves etmeyişimi
Ustaca bir sen boğarsın derininde
En baba transatlantik
Bir lokmada geçiyor boğazından
Kayıkları kürdan niyetine kullanman da cabası.

Yemyeşil saçlarına yosun diyor kimileri
Tüm analarına sahip çıkıyorsun
Ve suya sıçrıyor vefa
Yedi anakara tek balığın etmez.

Mavini on laciverte değişmem
Sözüm söz,
Tuzun, tuz...
Asla küs kalamam istesem de
Bir yakamozuna bakar barışmamız.

Hiçbir kadın doğuramaz böylesi bir yanılsama
An meselesi kızına aşık olmam
Kızılı başka kızıl,
Pulları bambaşka pul...
Artık uğraşsam da başkasına tutulamam.

Galaksi imreniyor
Koynunda beslediğin yıldızlara
Dalgakıranların,
Eşsiz boynunun gümüş kolyesi
Elin hep açık karnını deşen martılara
Sabrının taşı çelikten yapılmış sanki

Maço erkek atların dahi
Dişil enerjiyle koşuyor doğuma
Suların,
Kendi başına asi bir cumhuriyet
B / Alıklar yolunu kaybetmesin diye
Fenerinin üstüne ışık takmışlar
Işığının altına fener yapmışlar evsizler için.

Şimdilerde,
Ölümcül bir ruhsal açlık sarıyor bedenimi
Abartılı iştahımın dizginleri benim elimde değil
Yoksunluğumun hâlinden anlamaz hiçbir tok.
Legal ilticalar suçtan sayılmaz
Eminim,
Yalnızca bayrağının altında parçalanacak korkularım
İnan ki insanlığın düşmanı yine hep insan
Hadi lütfen aç köpüren, şefkatli kollarını
Bana karada ölüm çok.