DENİZE AŞK
Denizden esen rüzgarın etkisiyle, çeneleri titriyor olmasına rağmen aldırmıyordu bile. Gözleri, denizden gelecek bir motor, bir ses bekliyor gibiydi.
Sabah çiğliğinin ve güneşin ışıltılarının, yeryüzüne düşme saatleriydi. Karanlık ile aydınlık arası bir atmosferde, sıkışmış, bunalmış hissediyordu kendini. Gözlerini bile kırpmadan bir noktaya bakıyordu. Narin bedeni, iyice küçülmüş, omuzları kendiliğinden salıvermişti kendini.
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta