1.
Su kendine dönüyor, mavilikler kendine
Kendine dönüyorsun, işte; kendi yüzündür,
Hiç kimse görmemeli, saklan suyun sesinden
Üşümesin yıldızlar, yalnızlığını söndür
Korsan, daha ne kadar gizlenecek bu hüzün?
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta