Deniz kadar derin bir sessizlik çöktü içime,
dalgalar vurdu kalbimin kıyısına ince ince.
Her çarpışta bir anı kırıldı suyun içinde,
ama hiçbir iz kaybolmadı karanlığın dibinde.
Rüzgâr esti tuz kokusuyla birlikte,
taşıdı yılların yükünü gizlice.
Bir damla düştü suyun yüzüne,
belki gözyaşıydı, belki de içimdeki sızıydı sadece.
Deniz kadar derin dedim kendi kendime,
çünkü bazı duyguların dibi yok, sonu yok, nefesi yok.
Ne anlatılır ne de tamamen susulur,
sadece taşınır… ağır ağır, sessizce.
HİKMET GÜNER
23/05/2024
Kayıt Tarihi : 3.06.2026 23:15:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!