Deniz'in Gözünden Şiiri - Halil Erdem

Ben ne Şahkulu İsyanını ne Bedreddin’i gördüm
lakin Deniz’in gözünden bir Mustafa Kemal’i tanıdım
eski bir köy filmindeki utangaç, yalınayak kızların nasıl bayraklaştığını
yazgısını değiştiren coğrafyamızı
anayurdumuza kadınlarımızın nasıl nikahlandığını gördüm

Geceleri koşan at gölgesi, susmuş kağnı tekeri
at dışkısında arpa arayan açlıktı dedemin dilinde kuva-ımilliye

Üç kişiye bazen beş kişiye bir silah düşüyordu
ölen silahını sırasını bekleyene veriyordu
dağlar duman almıştı, duman can olup uçuyordu

Savaş artığı çocukları topladı atam
geçtiği yoldan yolaktan
aslında toplanan öyle güzel, öyle eşsiz bir umuttu ki
bin yıl nöbetini tutabilirdik o meşalenin
ölümsüzlük dedikleri o mertebenin