Gömleğini kiraz ağacına asmış,
Uçurtmalarına bakıyordu.
Gençliğini arıyordu ve bilyelerini.
O deniz gözlü bir küheylandı.
Rızadan sonra keyfi kaçmıştı
Ardından gidecekti, söz vermişti
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Aslan abim benim, budur işte, vefa dediğin sadece istanbulda bir semt değil...Yusuf Hayaloğlu senin gibi değerli düşüncelerin beyinlerinde yaşayacaktır emin ol...Süper bir atıf....Yüreğine sağlık... Bunu değerlendireceğim...
Varol...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta