DENİZ’E 24. BETİK
Kalbimin kıtlanmış çaylarında eriyen kaç şekerdin sen. Dalımın her yeşili. İçimin darasında ağır gelen her şeyden. Sevginin ayığıyım, sevdanın aylağıyken.
Seni kalbime dayadım. Öptüm gülen gözlerinden. Akşama bulayıp öptüm. Öptüm ürken gamzelerinden. Kızdın gibi baktın canıma yaslanmışken.
Muzip acılar çektim. Bir ekmeğin üzerinde ellerinle buluşmak isterken. Anızlarla yakıldım, küllerimle tozlandı yerler. Savruldukça anladım: Aşkı iki ceset terk eder.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta