DENİZ’E 24. BETİK
Kalbimin kıtlanmış çaylarında eriyen kaç şekerdin sen. Dalımın her yeşili. İçimin darasında ağır gelen her şeyden. Sevginin ayığıyım, sevdanın aylağıyken.
Seni kalbime dayadım. Öptüm gülen gözlerinden. Akşama bulayıp öptüm. Öptüm ürken gamzelerinden. Kızdın gibi baktın canıma yaslanmışken.
Muzip acılar çektim. Bir ekmeğin üzerinde ellerinle buluşmak isterken. Anızlarla yakıldım, küllerimle tozlandı yerler. Savruldukça anladım: Aşkı iki ceset terk eder.
İçkiye benzer bir şey var bu havalarda
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli
Devamını Oku
Kötü ediyor insanı, kötü
Hele birde hasretlik oldu mu serde
Sevdiğin başka yerde
Sen başka yerde
Dertli ediyor insanı, dertli




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta