Herkes beni dertsiz,
Beni sakin,
Beni rahat,
Beni mutlu sanıyor.
Halbuki
Uçurumun kenarında gözlerini açtığında,
Ne hisseder insan bilir misin?
Onlarca metre aşağıda
Kayalıklara vuran dalgaların uğultusu,
Şiddetle doldururken kulağını,
Düşünüyorum,
Batan güneşin kızıllığı altında.
Oturmuşum.
Yalnızım.
Düşünüyorum hayata dair.
Hayallerime ve istediklerime dair.
Özlemezsin beni.
Sebebin olmadı özleme.
Sadece bir gün
Bir Eylül ortası,
Yanağına düşer bir anı…
Özlersin…
Geçen yılların ağırlığı üzerimde,
Bu şiirin ismi misali.
Ağırlık sorun değil,
Kaldıramazsam ezilirim nihayetinde.
Biliyorum.
Ezilmek de sorun değil,
Anlatacaklarım var size dostlar,
“Bir Aşk Hikayesi” var bugün sofrada.
Beni mazur görün,
Belki içinde “Aşk”ın
Yalnızca “A”sı var ama,
Evvela deriz ya adına,
İnsanlar bakar.
Doğdukları andan,
Gözleri sonsuza kadar
Kapanıncaya dek.
Son nefeslerini verene,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!