Yıllardır denize girmedim, daha yıllarca girmesem de olur.
Ne içinde insan barınmayan karanlık derinlikleri, ne tenime
ürperti veren yüzmesi. Ama, kentimin her köşesinde karşıma
çıkan deniz hep mutlu etti beni. Bazen enginliği, bazen kıyılara
vururken bıraktığı sesi; fırtınası, yelkeni, gemisi.
Deniz umutsuz gecelerimin gönendiren simgesi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ayaginiz bir alissa yuzmeyide seversiniz inanin.Yine de dor bir yandan oyle guzel anlatmissinizki Deniz'i.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta