İyiliğe inanmasaydı, yaşayamazdı.
Kötülüğe inanmasaydı, ölemezdi.
O kendindeki dengeyi hayattayken aradı,
Yaşamı biterken buldu, ölerek kaybetti
Ve sonsuzluğa karıştı.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta