Çevrene baktığında gördüğün insanların sana acı vermesi,
Hastalıklı düşüncelerini kabartıp,
Hareketlerin dengesizleştiğinde,
Delirdi demeleri...
Sana yaptıklarını görmemeleri,
O sivri oklarını kalbine hiç acımadan batırmaları,
Sonrada hiç bir şey olmamaış gibi,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel dizeler dökülmüş kaleminizden kutlarım sn.Özünlü
Boyundan büyük dalgalar arasında nefes almaya çalışmak...
Ha birde herkesin aynı anda gitmesi, güzel dizeler..tebrikler..
cenk aksal
öfke en saydam ve en insansi duygu.her öfke,her kirilip dökülme;kesfedilmemis yeni bir yol gönül haritanda.yol cok uzun...engebeli ama cikmaz degil.
aglamali bence...
atmali icindeki bespara etmez cöpleri...
°°güzelligin on para etmez
bu bendeki ask olmasa.°°
Sosyal dialetik. Devam.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta