Ya kapılırız ilişkilerimizde
sanki tapınır gibi.
Ya kapanırız kendimize
bir çeşit kalemizdi.
Beğendiğimiz kendimiz,
kapıldığımız sizdiniz.
Ne güvenli, rahat;
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bütün hüner denge de,
iki uca dokunarak
insan olur kişi. **
İnsanlığın tanımıyla ilgili kritik bir noktaya değinmişsiniz.Hoşgeldiniz...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta