SAMSUN / ÇARŞAMBA - 22.01.1998
Şiir gibi bir kadının, kafiyelerine bıraktım kendimi...
Papatya misali, yapraklarım koparıldı ve işi bitince bir kaldırımın kenarına atıldı ruhum.
Artık nargilenin dumanı gibi dağınık bu adamı, birisi yapmak lazım,
En azından birisi için...
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta