24.12.2003 Ankara/Altındağ
Demir mavisi sancağının kıpraşması,
Gölgenin olgunlaştığını, sonra da dağıldığını izledim—
Bir ateş gençliği, rüzgara dönüşerek inceliyordu,
Kafese koyduğum kaburgalarımdan kaçana kadar.
Geçmişle burası arasında hiçbir sınır yok;
Dudakları sakindi; ben de aynı tonu ödünç aldım,
Yine de sevmiştim— Tanrı bilir,
Vahşi bir zarafetle,
İliklere ışık saçan bir aşk,
Yaralardan içen ve karanlığa,
Doğru diye çağıran bir aşk.
Damardan kıyıya inceltilmiş bir korku ipeği;
Ey hafıza, tatlı tiran, sert ve kurnaz—
Gözyaşlarımı esirgiyorsun, ama ölmemi de istemiyorsun.
Ünal Serhat Yorgancı
Kayıt Tarihi : 3.04.2026 16:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!