Demleyin ruhumu, can ateşinde,
Ki,süzülsün tenimden yakıcı cürmüm.
Başı kınalanmış kurbanlar gibi,
Bir hayra sayılsın sanki ölümüm...
Yıkıldı birer birer koca tuğlalar,
Altından sıyrıldım tonluk duvarın,
Gözlerin gözlerime değince
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce
Devamını Oku
Felaketim olurdu, ağlardım
Beni sevmiyordun, bilirdim
Bir sevdiğin vardı, duyardım
Çöp gibi bir oğlan, ipince
Hayırsızın biriydi fikrimce




ana rahminden olan doğum ve yaşamın içinden geçerken bize dair doğumlar var..... rahimden doğarken annemizin hissettiği, yaşamın içinden geçerken acı / hüzün vs gibi tecrübeler sonrası yeniden yaşama doğarken bizim hissettiğimiz..
tüm bunlar sonrası alınan derince ohhh nefesi nasip olsun.! satırlarını okurken iliklerime kadar hissettim, duydum ve gördüm sahneyi...şefkat ne güzel bir şey...ben buradayım diyerek sarılan... hüzünlere acımak yerine şefkat gösterme yi öğrenebildiğimiz de iyileşecektir yaralar.... bir daha SESSİZ KALMASIN SESİN NAZ.... hiç bir yaşamda
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta