Demleyin ruhumu, can ateşinde,
Ki,süzülsün tenimden yakıcı cürmüm.
Başı kınalanmış kurbanlar gibi,
Bir hayra sayılsın sanki ölümüm...
Yıkıldı birer birer koca tuğlalar,
Altından sıyrıldım tonluk duvarın,
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim




ana rahminden olan doğum ve yaşamın içinden geçerken bize dair doğumlar var..... rahimden doğarken annemizin hissettiği, yaşamın içinden geçerken acı / hüzün vs gibi tecrübeler sonrası yeniden yaşama doğarken bizim hissettiğimiz..
tüm bunlar sonrası alınan derince ohhh nefesi nasip olsun.! satırlarını okurken iliklerime kadar hissettim, duydum ve gördüm sahneyi...şefkat ne güzel bir şey...ben buradayım diyerek sarılan... hüzünlere acımak yerine şefkat gösterme yi öğrenebildiğimiz de iyileşecektir yaralar.... bir daha SESSİZ KALMASIN SESİN NAZ.... hiç bir yaşamda
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta