Ben hiçbir zaman,
Bir şeyin sonunu düşünmeden yaşayamadım.
Hep bir korku, hep bir burukluk oldu içimde.
Mesela çocukluğumda,
Bir rüzgara, kuşa meydan okuyamadım.
İsraf edemezdim, sayılıydı adımlarım.
Her sey birdenbire oldu.
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;
Devamını Oku
Birdenbire vurdu gün isigi yere;
Gökyüzü birdenbire oldu;
Mavi birdenbire.
Her sey birdenbire oldu;
Birdenbire tütmeye basladi duman topraktan;




Korkularımız, hepimizin vardır, her zaman vardır. Özgürlüğümüzü kısıtlar, yaşamımızı frenler. Ta ki içimizde özgüvenimizi tamamlayana dek. Özgüvenimizle birlikte kuşlarla, bulutlarla yarışmak içten bile değildir, inan buna. tebrik ederim.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta