Güneşin ışığı ile yanan yüzüm.
Gecenin gizeminde savruluyor.
Akşamın hüznünde demlenen özüm,
Nice rüzgârlara yelken açıyor.
Gurup vakti söylemez olur dilim.
Zamanın akışında, ne günler sarsılıyor.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta