Uzağında kaldım her şeyin,
Senin, sevgilinin, buluştuğumuz ilk sahilin...
Ellerim boşlukta kaldı, kollarım yokluğu sardı.
Kabullenemedim bir türlü gidişini, yok olup devrilişini...
Bırakıp gittin yani şimdi beni, öyle mi?
Anlamsız savaşlar verdim inadına,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta