Uzağında kaldım her şeyin,
Senin, sevgilinin, buluştuğumuz ilk sahilin...
Ellerim boşlukta kaldı, kollarım yokluğu sardı.
Kabullenemedim bir türlü gidişini, yok olup devrilişini...
Bırakıp gittin yani şimdi beni, öyle mi?
Anlamsız savaşlar verdim inadına,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta