İnsan yalnızlıkta ve korktuğu karanlıkta
Biraz fazla kalınca önce bocalıyor
Sonra da yavaş yavaş deliriyor dedi
Hiç görmediğim henüz garip bir adamdı.
O yalnız kalmıştı korktuğu karanlıklarda uzunca anlaşılan
Ve delirmişti belki isteyerek yavaş yavaş
İstemiyordu belli ki bu zevki başkasının tatmasını
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta