İnsan yalnızlıkta ve korktuğu karanlıkta
Biraz fazla kalınca önce bocalıyor
Sonra da yavaş yavaş deliriyor dedi
Hiç görmediğim henüz garip bir adamdı.
O yalnız kalmıştı korktuğu karanlıklarda uzunca anlaşılan
Ve delirmişti belki isteyerek yavaş yavaş
İstemiyordu belli ki bu zevki başkasının tatmasını
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta