Konuşmak ister insan,masadaki telgraf çiçeğiyle...
Bazen bağırmak,kızmak ister;duvardaki tabloya.
Dökemez kalbini kağıda,suçlu kalem olur ya...
Kimseye kızgın olmadığı kadar kaleme kızgındır o an
İşte yalnızlığın son demi der;
Kalp gözlere gelmenin bir yolunu bulur.
Yalnızlık akar gider...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




gayet güzel bir şiir çalışmasıydı.Kutluyorum selam size.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta