Deliorman Rüzgarı Şiiri - Ömer Tural

DELİORMAN RÜZGARI

Koca Yusuf’un nefesi üfler tepelerden,
Pehlivan harmanıdır bu toprak, geçer erlerden.
Meşe gölgesinde bir destan fısıldar rüzgar,
Deliorman dediğin, yürekteki sönmez nardır.

Con Mehmet’in adımları sarsar düzlüğü,
Alnında parlar bu diyarın vakur sözlüğü.
Bükülmez bileği, eğilmez asla başı,
Toprağa karışmış gözüpek sabır taşı.

Ne kışın ayazı yıldırdı, ne gurbet yolu,
Bağrı hep vatan, hep umutla doluydu kolu.
Bir türkü yükselir şimdi eski köylerden,
Selam olsun o mertliği yaşatan ellerden.

Ulusoy’un satırında can bulur her bir can,
Damarda kaynayan o asil, o deli kan.
Deliorman uykuda sanma, ruhu hep diri,
Unutulmaz bu toprakta yiğitlerin hiçbiri.

Karagöllü TURAL der; sözümüz Hakk'a,
Mertlikte aranmaz hile ya şaka.
Kamerler köyünde bir koca vaka,
Gönül sarayında yatan muallim.

Ömer TURAL, 27, 03, 2026